Bu satırları KKTC’den yazıyorum. Ülkenin Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Denktaş’ın vefatının ardından, bugün sokakta nabız yokladım. Milletin yaşadığı büyük üzüntünün azalıp, azalmadığını görmeye çalıştım.
Sonuç mu?
KKTC halkı, onu sonsuza kadar rahmet ve minnetle anacak. Acıları aynı ancak elbet de bu gerçek de bir gün kabul edilecek. Onun bıraktığı mirasa sahip çıkmanın ve fikirlerine sahip çıkmanın yapılabilecek en güzel şey olduğu anlaşılacak. Bunun sinyalleri de mevcut.
Onun fikirleri, onun düşüncelerinin neredeyse tamamı zaten yaşamı sırasında haya geçmişti. Kalanlar da, KKTC hükümeti ve halkı tarafından bir gün mutlaka hayata geçirilecek. Son derece kararlılar, son derece inançlılar. Ben 15 yıldır insanları hiç bu kadar ortak bir fikirde birleşmiş olarak görmemiştim. Hatta kimi zaman kızar, tepki gösterirdim. Sorunları ortak, çözümleri ortak Kuzey Kıbrıs Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlarının neden dört, beş parçaya bölündüklerini, neden bu noktalarda tek vücut olmadıklarını dile getirirdim.
Bu gelişimde gördümki, Denktaş’ın vefatından sonra insanlar sanki daha bir ortak noktaya buluşmuşlar, sanki tek vücut olmaya başlamışlar. Çünkü; Herkesin ağzından çıkan sözler, aynı, kararlılık aynı.
KKTC’nin hiç kuşkusuz en büyük sorunu, tanınmama sorunu.
Bugün yaşadığı yüzlerce problemin tek nedeni bu.
Bunun aşılması için hiç kuşkusuz yıllardır “Anavatan” ile birlikte mücadele ediliyor. Bundan sonra da edilecek. Ancak görünen oki bu mücadele sırasında zaman zaman çıkan çatlak sesler artık duyulmayacak. Yavru vatanın vatandaşları, tek vücut olarak mücadeleye devam edecek. O vücut, anavatan ile birlikte yek vücut olmaya devam edecek.
Bir dönem (Annan planının referanduma götürülme süreci) hiç kimse dile getirmeye cesaret edemiyor olsa da, Anavatan ile yavru vatanın ilişkileri son derece kötüleşmişti. İşte o kritik dönemeçte Türk hükümeti ile ters düşen rahmetli Denktaş’ın tavrı, tarihi bir öneme sahipti. Kavganın, fikirler farklı olduğu için tersleşmenin, ileride yarabileceği büyük kaosu en erken gören ve ona göre davranan isimdi. Türkiye aleyhine tek bir laf bile etmemesi, bana göre en büyük başarıydı. Kenara çekilmesi, bana göre ülkesini ne kadar sevdiğinin, Anavatan’ı Türkiye’ni ne kadar sevdiğinin en büyük ispatıydı. Onun ileriyi görerek yaptığı bu hareket, geleceğin kurtarıcısı olmuştu. Bunu neden şimdi yazıyorum. Çünkü; Bu durumu daha yeni yeni anlaşılmaya başlandı.
Bir kez daha şahit oldum. Burada millet Denktaş’ı unutmaz. Sadece burada değil, Türkiye’de de unutulmaz.
|
|
|
 |
UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir. |
|
